Zaburzenia psychiczne dzieci i mlodziezy namyslowska

Cyklotymia jest przekazywana, jak małe zaburzenie psychiczne, określane oraz jako stan depresyjny, który zawsze zwykle nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość wiele się od siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skoncentrujemy się na dokładnym zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając a od początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Zapewne istnieć czynnikiem idącym do powstawania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej odkrycie jest dodatkowe zazwyczaj w centralnej i trzeciej fazie życia człowieka, miesza się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu i realizuje do ważnej destabilizacji w życiu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna zostać natychmiast poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie wówczas stricte leczenie farmakologiczne, podobne do zabiegu leczenia depresji, bowiem podawane leki będą były głównie zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem leczenia będzie psychoterapia.

Fazy Zachorowanie na cyklotymię cechuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Można ją podzielić na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą formują się: abulia, czyli problem z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i punkty z koncentracją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz braku wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne sprawy i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry stan, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i ograniczone zapotrzebowanie na odpoczynek, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności racjonalnego myślenia, problemy z kolekcją uwagi, pasja i wrogość, poczucie mocy i entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta zazwyczaj pojawia się u osób, które przechodzą na dwubiegunowość. Poza tym wpływ są i takie czynniki jak wielki stopień kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak i jednocześnie stresujące sytuacje. Ponadto znacznie bogaty wpływ mają też wychowanie i środowisko, w jakiej odbywają potencjalnie chorujące osoby.